ನೀ ನನ್ನ ನಗಿಸಿದಾಗ
ಬಂದ ಕೆನ್ನೆಗಳು …

ನೀ ಹೊರಟಾಗ ತುಂಬಿತು
ನೆನಪುಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ..!!
ನೀ ಹೇಳಿದೆ ಸಾವಿರ ಸುಳ್ಳು .
ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ನಾನು
ಮನಸಾರೆ ಮೆಚ್ಚಿದ
ಕೊನೆಯ ಸುಳ್ಳು …..
`ನೀ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ’ ಎಂದದ್ದು !
ಮೋಹಭರಿತ ಸುಳ್ಳದು …
ಆಗಾಗ ಕಾಡುತಿದೆ ಕವಿಯಾಗಲೆಂದು !

ಚೂರಾಯ್ತು ಹೃದಯದ ಚಿಪ್ಪು,
ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಮುತ್ತು.
ದೂರದ ಪ್ರೀತಿಯದು ಇನ್ನ್ಯಾರದೋ ಸ್ವತ್ತು !

ನಾ ಬರೆದ ಕವನಗಳೆಲ್ಲಾ,
ಬರೀ ನೆನಪುಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯಾಯ್ತು ,
ಪ್ರತಿ ಸಾಲೂ ನನ್ನ ಈಗ ದೂಷಿಸುತ್ತಿರಲು .

ಕಮರಿಹೋದ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಹೂಗಳು,
ಅರಳಲಿ ಅವಳ ಬಾಳಲಿ ಎಂದೆಂದೂ ,
ಆಶಿಸುವೆ ಅವು ಸದಾ ನಗುತಿರಲೆಂದು

ಚೂರಾದ ಚಿಪ್ಪಿನಲಿ,
ಉಸಿರಾಡುವ ಪ್ರೇಮಿ ನಾನು .
ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಇನೂಡು ಮಳೆಯ ಭಯವು !

ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕನಸು ಕೆಸರಲ್ಲಿ ಬೀಳಲಿ ,
ಕೆಂದಾವರೆಯಾಗಿ ಅರಳಿಸುವೆ ಪ್ರೀತಿ..
ಬಾಡಿಹೋಗಲಿ ಉರಿಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಬೆಂದು ,
ಉಸಿರು ತುಂಬಿ ಅರಳಿಸುವೆ ಪ್ರೀತಿ..!

ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಲಿ ಜಲಪ್ರಳಯದಿ ,
ವರಾಹಾವತಾರವನ್ನೆತ್ತಿ ಉಳಿಸುವೆ ಪ್ರೀತಿ .
ಎದುರು ಬರುವ ಕಂಟಕರು ಯಾರೇ ಇರಲಿ ,
ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಉಳಿಸುವೆ ಪ್ರೀತಿ…!

ಸಾವಿರ ಲೋಕದ ಸ್ವಪ್ನ ಸುಂದರ ಪ್ರೀತಿ,
ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಅರ್ಥವೇ ಪ್ರೀತಿ ,
ಕಾಲ ದೇಶಗಳ ಎಲ್ಲೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ ,
ನಿನಗಾಗಿಯೇ ನಾನೆಂದೂ ಬದುಕುತಿ..!

ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ ,
ಅದೊಂದು ಚಿರಂಜೀವ !
ಭಾವಗಳಿವೆ ,ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿದೆ ,
ನೀತಿಯಿದೆ , ಮಂತ್ರವಿದೆ…….
” ಈ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಏನಿಲ್ಲ ?! ”
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಲಿ ಕನ್ನಡ,
ಭಾಷಾಭಿಮಾನಿಗಳಿಂದ…
ಭಾಷಾಂಧಿಗಳಿಂದಲ್ಲ..!!
ಬರಲಿ ಬಿಡಿ ಹೊಸ ಪದಗಳು
ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಬೆರೆತು `ಕನ್ನಡವಾಗಲಿ’
ಅದರಲ್ಲೂ ಮಿತಿ ಇರಲಿ..
ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ನಮ್ಮ ಬಳುವಳಿಯಿದೆ..
ಕಾಲ-ದೇಶಗಳ ಮೀರಿದ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ.
ಎಲ್ಲೆಯಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ,
ಜೀವ ಸಂಕುಲದ ಉಸಿರು ಕನ್ನಡ,
ಜೀವ ಜೀವದ ತೊದಲ್ನುಡಿ ಕನ್ನಡ.
ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಇರು…
ಯಾವ ಭಾಷೆಯವನೇ ಆಗಿರು …
ನಿನ್ನ ನೋವಿಗೂ ದನಿಯಾಗುವಳು..
`ಅಮ್ಮ’,”ಕನ್ನಡಮ್ಮ”
ಅವಳ ಮಡಿಲಲ್ಲೇ ಉಸಿರಾಡುತಿರುವೆ..
ನಾನು ಕನ್ನಡದ ಕಂದ…!

ಸೂಜಿ ಕಣ್ಣ ಹುಡುಕುವ ಹಾಗೆ
ಹುಡುಕಿದೆ ನಾ ಗೆಳತಿಗೆ !
ಕಂಡಳೊಮ್ಮೆ ಕನಸ ಕನ್ಯೆ
ನನ್ನ ಮನದ ಅಪ್ಸರೆ..!

ಉಕ್ಕಿತೊಮ್ಮೆ ಮನದ ಕಡಲು
ಆ ಚಂದ್ರ ಕಾಂತಿಗೆ !
ಮಾತು ಮರೆತು ಮೂಗನಾದೆ
ಆ ಮೌನ ರಾಗ ಸ್ವರದಲೇ !

ವಾಸ್ತವ ಮರೆತು , ಅರಿವು ಹೋಗಿ
ಭಾವಲೋಕ ಕಂಡೆನಾ !
ನಿದ್ದೆ ಗಿದ್ದೆ ಏಕೆ ಬೇಕು ?
ಅವಳ ದೃಶ್ಯ ಮಾತ್ರ ಸಾಕು!

ಅವಳ ನಗುವೆ ಬರೆದ ಪಲ್ಲವಿಗೆ ,
ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಕವಿತೆಗೆ ,
ಅವಳೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ
ಕವಿಯಾದೆ ನಾನು..!!

ನಾನೆಂಬ ಅಂಚೆ ಹುಡುಗ ,
ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವನು ನೂರಾರು ಲಕೋಟೆಗಳ !
ಇವನೋ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸದಾಳು .
ತೊಡುವನು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು,
ಸಮವಸ್ತ್ರ ಇವನಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ !

ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಪತ್ರ ರವಾನಿಸಬೇಕೋ..?
ಅದು ಇವನಿಗೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವಲ್ಲ !
ಆದರೂ ,ರವಾನಿಸುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ !
ಯಾರಿಂದ ಬಂದ ಪತ್ರವೆಂದೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ .
ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯುವರು `ಅವನೇ ಬರೆದ ಪತ್ರವಿದು!’ 

ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾವರಿಗೋ ಏನಾದರೊಂದಾಗುವುದು !
ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೋಪ, ಕೆಲವರಿಗೆ ತಾಪ ,
ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ದುಃಖ,ಸಂತೋಷ…
ಕೆಲವರಿಗಾದರೆ ಮೈಮನ ರೋಮಾ0ಚನ ! 
ಮತ್ಯಾರಿಗೋ `ಶುರೂ ಪ್ರೇಮ ಲೋಕ !’

ಈ ಪತ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ ಇವನೇ ರವಾನಿಸಬೇಕು .
ತೋರಿಸದೇ ಇವನೇ ಓದಬೇಕು , ಕರ್ತವ್ಯ !?
ಆದರೂ, ಪತ್ರ ಬರೆದವ ಇವನೆಂದೇ ತಿಳಿಯುವರು!
ಅದನ್ನೇ ನಂಬುವರು ಎಷ್ಟೋ ಮುಗ್ದರು .
ನಾನೆಂಬ ಅಂಚೆ ಹುಡುಗರು..ಅಂಚೆ ಹುಡುಗರು..!

ಸೂರ್ಯ,ಚಂದ್ರ,ತಾರೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನೂ ಇವೆಯೇ?!
ಈಗಲೂ ಆಗಸದಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಮಿನುಗುವುದೇ..?
ನನಗೀಗ ಅವು ಕೇವಲ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ !
ಹಾ..! ಕೇವಲ ನೆನಪುಗಳು ಉಳಿದಿವೆ..!

ಬೆಳಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಬುಡ್ಡಿ ದೀಪ.
ಗಾಳಿ ಎಂದರೆ ಕಾಮುಕರ ಬಿಸಿಯುಸಿರು.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ಅವರ ಬೆವರು , ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು.
ಜನ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು!

`ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗ , ಇಲ್ಲಿಯೇ ನರಕ`
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಳಬೇಕು ಕನಸುಗಳ ಅದುಮಿಕೊಂಡು.
ನನಗೂ ಇವೆ ಭಂಡ ಭಾವನೆಗಳು..!
ಗೋಳು ಕೇಳುವವರು ಯಾರು ? ಶೃಂಗಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು..!?

ಸೀದ ಕಾವಲಿಯ ಮೇಲೆ,
ಬೊಗಸೆ ನೀರಿನ ಸಿಂಚನ !
ಆ ಶಬ್ದದ ಹಾಗೇ ಇದೆ ಜೀವನ…
ಸಿಕ್ಕರೆ ತುಂಡು ರೊಟ್ಟಿ ಅದೇ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ..!

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಒಡೆದ ಬೀದಿ ಕೊಳಾಯಿ ,
ಎರಚಾಟದಲ್ಲೇ ಪೋಲಾಗುವ ಚಿಲುಮೆ.!
ಮತ್ತೆ ಚಿಂದಿ ಆಯುವುದೇ ಕಾಯಕ…..
” ಬದುಕು ಬದುಕಲ್ಲ ಬವಣೆ ! “

ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳಿವೆ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ,
ನನಸಾಗುವುದೆಂದೋ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ?!
ಹರಿದ ಚೆಡ್ದಿಯಲ್ಲೇ ಮೆರವಣಿಗೆ ,
ಆ ಮುಗ್ದ ನಗುವೇ ಬರವಣಿಗೆ..!

ಬಯಸಿ ಬಯಸಿ ಭಾವನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ,
ಹುಟ್ಟಿತೆಂದೋ ಮೊಳೆತ ಸಸಿಯ ಹಾಗೆ..!
ಗುರುತಿಸಿದರೂ ಅರಿಯದ ಮುಗ್ದನಾಗಿದ್ದೆ .
ಇಂದು ಇದರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಚೆಂಗುಲಾಬಿಗಳು..!

ನೀನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಸಿದ ಗುಲಾಬಿ ತೋಟವಿದು ,
ನಂಬದಿದ್ದರೂ ಇದು ನಿಜ ನಿನ್ನಾಣೆಗೂ……!
ಕಂಪು ಬಡಿಯದೇ ನಿನ್ನ ನೀಳ ಮೂಗಿಗೆ ?
ನೀನಾಗಿಯೇ ಬಂದು ಈ ಹೂ ಮುಡಿಯೇ..!

ಎಂದಾದರೂ ಬಾ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ .
ಸಾವಿರ ಜನ್ಮದ ಆಹ್ವಾನದೊಂದಿಗೆ .!
ಮುಳ್ಳಿರಬಹುದು ಭಯಬೇಡ ನಾನಿರುವೆ..
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂದು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅನುಭವಿಸೇ …!

ಒಂದು ತಂತಿಯ ಒಂದೇ ಸಮನೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೀಟಿದೇ …
ಒಂದಿನಿತೂ ಬಿಡುವೂ ನೀಡದೇ ..
ನಿನ್ನ , ಮಾಯೇಯಾ ಆ ಬೆರಳಲೇ !

ಉಸಿರು ಉಸಿರಲೂ ನಿಂದೇ ರಾಗ
ಹೊಮ್ಮುವಂತೇ ನುಡಿಸಿದೆ..
ಏಕೋ ಏನೋ ತಿಳಿಸದೇ..
ನನ್ನ ಮನಸನೇ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದೆ !

ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ನೀನು ,
ಮಾಯೇಯಾಗಿ ಹೋದೆಯೇ,
ನೀ , ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿದೆ .
ನನ್ನ ಹುಚ್ಚನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ…!

ಗುಟ್ಟು ಕೇಳೇ ಚಂದ್ರ ಚಕೋರಿ ,
ಮನ ತುಂಬಾ ನಿಂದೇ ಹಾಡಿದೆ .
ಮೋಹನ ಸಮ್ಮೊಹನ ನನ್ನ ಮನಸನೇ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದೆ.
ಆ ತುಂಬು ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಾಣೆಯೇ …………..
ಈ ಮನಸು ಎಂದೂ ನಿನಗೇ ಮೀಸಲೇ…!
ಇದು ಕೂಗಾಟವೋ ,ಹಾರಾಟವೋ…?
ಈ ತೊದಲ್ಮಾತಿಗೆ ಅದೇನೇ ಹೆಸರು..?
ಪ್ರೀತಿಯೇ ,…ಓ ಪ್ರೀತಿಯೇ,
ಇದು ಮೌನ ರಾಗದಲೇ ಮಿಡಿಯೋ ಮನಸೇ..!
ನಿನ್ನ ನೋಡ ಬೇಕೆಂದು,
ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ,
ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ ಈ ಮನ ಗೊತ್ತಾ..?!
ಸಾವಿರ ಜನ್ಮ ಕಾಯುವೆ ಎಂದು,
ಎಂದಾದರೂ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸೆಂದು,
ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ ಗೊತ್ತಾ..?!
ಪ್ರೀತಿಯೇ…, ಓ ಪ್ರೀತಿಯೇ ,
ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಹುಚ್ಚ ನಾನಾದೇನೇ..!
ಹಗಳು ಇರುಳು ಭೇಧವೇನೋ ಒಂದೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ..!
ನಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯಲೇ ತೊಯ್ದು ಹೋದೆನೇ..
ಎಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ ನನಗೆ ಅರಿವಾಗದೇ..!
ಇದು ಮೋಹವೋ ವ್ಯಾಮೋಹವೋ…
ಈ ಹುಚ್ಚು ಮಾಯೇಗೇನೇ ಹೆಸರು…?!

ಹೃದಯಾಳದಿ ಹನಿಹನಿ ಚಿಲುಮೆಯ ಕಾರಂಜಿ !
ಈಗ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತಿದೆ ನರ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ .
ಅಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಉಸಿರಾಟ !
ಜುಳು ಜುಳು ಸಂಗೀತ ,ನಿನ್ನದೇ ತಕಧಿಮಿತ !
ಭಾವದ ತಾಳಕ್ಕೆ ಅಗಣಿತ ಎದೆಬಡಿತ !

ಎಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಯತ್ನ !
ನದಿ ನಿಂತಾಗ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರಶಾಂತ ಕಡಲು !
ಅರೆ ! ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವು !
ಇನ್ನೂ ನಿಲ್ಲದ ಆ ಭಾವದ ಅಲೆಗಳು !
ಅಲ್ಲ್ಲಾ ! ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದ ಅಲೆಗಳವು..?!

ಪಾಪಿ ನೀನು ಬೆಳಕೇ ….
ಅಯ್ಯೋ, ಪಾಪಿ ಬೆಳಕೇ…..

ಕತ್ತಲೆಯಾ ಒಳಗೆ ಹಾಯಾಗಿದ್ದೆ ನಾನು,
ನನ್ನ ನೋವ ನಾನೇ ತಿಂದು.
ಬಂದೆ ನೀನು ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ,
ತಣ್ಣಗಿದ್ದ ಇರುಳ ಕದಡುವಲ್ಲಿ… ||ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಮಾನ ಕೆಳೆಯಲು ಹರಿದಾಡುವೆ,
ಬಡ ಅಬಲ ಸ್ತ್ರೀಯ ಹರುಕಿನಲ್ಲಿ.
ಮಾನ ಕಳೆವೆ ಪಾಪಿ ಬೆಳಕೇ,
ಕಾಮುಕರ ದೃಷ್ಟಿ ತಣಿಸುವಲ್ಲಿ. ||ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಕತ್ತಲೆಯೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ,
ಮಾನ ಮುಚ್ಚುವುದು ಭದ್ರವಾಗಿ,
ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವ ಮರೆಸಿ.
ಟೀಕೆಗಳಿಗಿನಿತೂ ದಾರಿ ಕೊಡದೇ..|| ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಬರೆಯಲು ಹಾಳೆಯಿದೆ .
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೊಗಸಾದ ಲೇಖನಿಯಿದೆ.
ಭಾವನೆಗಳು……………..
ಭಾವನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಹೊರಗೆ….!
ಎಲ್ಲ ಹುದುಗಿವೆ ಅಂತರಾಳದ ಸಮಾಧಿಯೊಳಗೆ !!

ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರನೇ ಕ್ಷಮಿಸುವೆಯಾ,
ಹೋಲಿಸಿದೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೇಯಾಸಿಯಾ !!
ಕರಗಿಹೋಗುವೆ ನೀನು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಾಗಿ….
ಮಾಯವಾದಳವಳು ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ !!
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ…..
ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡುವಳು ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗಿ!!!