ಗುಟ್ಟು ಕೇಳೇ ಚಂದ್ರ ಚಕೋರಿ ,
ಮನ ತುಂಬಾ ನಿಂದೇ ಹಾಡಿದೆ .
ಮೋಹನ ಸಮ್ಮೊಹನ ನನ್ನ ಮನಸನೇ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿದೆ.
ಆ ತುಂಬು ಚಂದ್ರನ ಮೇಲಾಣೆಯೇ …………..
ಈ ಮನಸು ಎಂದೂ ನಿನಗೇ ಮೀಸಲೇ…!
ಇದು ಕೂಗಾಟವೋ ,ಹಾರಾಟವೋ…?
ಈ ತೊದಲ್ಮಾತಿಗೆ ಅದೇನೇ ಹೆಸರು..?
ಪ್ರೀತಿಯೇ ,…ಓ ಪ್ರೀತಿಯೇ,
ಇದು ಮೌನ ರಾಗದಲೇ ಮಿಡಿಯೋ ಮನಸೇ..!
ನಿನ್ನ ನೋಡ ಬೇಕೆಂದು,
ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ,
ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ ಈ ಮನ ಗೊತ್ತಾ..?!
ಸಾವಿರ ಜನ್ಮ ಕಾಯುವೆ ಎಂದು,
ಎಂದಾದರೂ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸೆಂದು,
ಕೂಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ ಗೊತ್ತಾ..?!
ಪ್ರೀತಿಯೇ…, ಓ ಪ್ರೀತಿಯೇ ,
ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಹುಚ್ಚ ನಾನಾದೇನೇ..!
ಹಗಳು ಇರುಳು ಭೇಧವೇನೋ ಒಂದೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದೇ..!
ನಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯಲೇ ತೊಯ್ದು ಹೋದೆನೇ..
ಎಲ್ಲಿ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ ನನಗೆ ಅರಿವಾಗದೇ..!
ಇದು ಮೋಹವೋ ವ್ಯಾಮೋಹವೋ…
ಈ ಹುಚ್ಚು ಮಾಯೇಗೇನೇ ಹೆಸರು…?!

ಹೃದಯಾಳದಿ ಹನಿಹನಿ ಚಿಲುಮೆಯ ಕಾರಂಜಿ !
ಈಗ ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯುತಿದೆ ನರ ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ .
ಅಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತ, ಹೆಚ್ಚಾದ ಉಸಿರಾಟ !
ಜುಳು ಜುಳು ಸಂಗೀತ ,ನಿನ್ನದೇ ತಕಧಿಮಿತ !
ಭಾವದ ತಾಳಕ್ಕೆ ಅಗಣಿತ ಎದೆಬಡಿತ !

ಎಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಯತ್ನ !
ನದಿ ನಿಂತಾಗ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪ್ರಶಾಂತ ಕಡಲು !
ಅರೆ ! ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವು !
ಇನ್ನೂ ನಿಲ್ಲದ ಆ ಭಾವದ ಅಲೆಗಳು !
ಅಲ್ಲ್ಲಾ ! ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದ ಅಲೆಗಳವು..?!

ಪಾಪಿ ನೀನು ಬೆಳಕೇ ….
ಅಯ್ಯೋ, ಪಾಪಿ ಬೆಳಕೇ…..

ಕತ್ತಲೆಯಾ ಒಳಗೆ ಹಾಯಾಗಿದ್ದೆ ನಾನು,
ನನ್ನ ನೋವ ನಾನೇ ತಿಂದು.
ಬಂದೆ ನೀನು ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ,
ತಣ್ಣಗಿದ್ದ ಇರುಳ ಕದಡುವಲ್ಲಿ… ||ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಮಾನ ಕೆಳೆಯಲು ಹರಿದಾಡುವೆ,
ಬಡ ಅಬಲ ಸ್ತ್ರೀಯ ಹರುಕಿನಲ್ಲಿ.
ಮಾನ ಕಳೆವೆ ಪಾಪಿ ಬೆಳಕೇ,
ಕಾಮುಕರ ದೃಷ್ಟಿ ತಣಿಸುವಲ್ಲಿ. ||ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಕತ್ತಲೆಯೇ ಎಷ್ಟೋ ವಾಸಿ,
ಮಾನ ಮುಚ್ಚುವುದು ಭದ್ರವಾಗಿ,
ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವ ಮರೆಸಿ.
ಟೀಕೆಗಳಿಗಿನಿತೂ ದಾರಿ ಕೊಡದೇ..|| ಪಾಪಿ ನೀನು||

ಬರೆಯಲು ಹಾಳೆಯಿದೆ .
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೊಗಸಾದ ಲೇಖನಿಯಿದೆ.
ಭಾವನೆಗಳು……………..
ಭಾವನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಹೊರಗೆ….!
ಎಲ್ಲ ಹುದುಗಿವೆ ಅಂತರಾಳದ ಸಮಾಧಿಯೊಳಗೆ !!

ಬಿದಿಗೆ ಚಂದ್ರನೇ ಕ್ಷಮಿಸುವೆಯಾ,
ಹೋಲಿಸಿದೆ ನಿನಗೆ ಪ್ರೇಯಾಸಿಯಾ !!
ಕರಗಿಹೋಗುವೆ ನೀನು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಾಗಿ….
ಮಾಯವಾದಳವಳು ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ !!
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ…..
ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡುವಳು ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗಿ!!!

ಕಟ್ಟಲು ಕವನ ಕಟ್ಟಡದಂತಲ್ಲ ,
ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಮಳೆಯಂತೆ,
ಸುಂದರ ಪ್ರಕೃತಿಯಂತೆ..
ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆ…
ತಂತಾನೇ ಬರುವುದಂತೆ..!!!